آیات کتاب مقدس برای غم و اندوه و از دست دادن

آیات این صفحه شامل اشک، سؤال و امید است. John 11 گریه عیسی را توصیف می‌کند. اول Thessalonians 4 به عزاداران دلگرمی می‌دهد نه اینکه غم و اندوه را ممنوع کند.

خیر. Psalm 13 با غم و سؤالات آغاز می‌شود. می‌توانید از جایی که هستید گوش دهید، مکث کنید و هر زمان که خواستید بازگردید.

ممکن است دلتنگ حضور، نصیحت یا کارهای روزمره والدین خود باشید. این آیات جایی برای غم و اندوه باز می‌کنند و دیگران را به دلگرمی دعوت می‌کنند.

هیچ یک از این آیات به طور خاص مرگ والدین را توصیف نمی‌کند. این آیات معجزه کنونی را وعده نمی‌دهند یا سرنوشت ابدی والدین خاصی را تعیین نمی‌کنند.

چند کلمه، یک سؤال یا یک دوره سکوت می‌تواند نقطه شروع شما باشد. لازم نیست غم خود را به طور مرتب توضیح دهید.

اینها منابع معنوی برای دعا هستند. آنها از شما نمی‌خواهند که بعد از گوش دادن احساس بهتری داشته باشید.

بپرسید دوستتان به چه چیزی نیاز دارد. همراهی یا کمک عملی ارائه دهید و بدون عجله برای توضیح از دست دادن، گوش دهید.

پیشنهادات عملی این آیات را در مورد دوستی به کار می‌برند. از یک فرد داغدیده نخواهید که فقدان یا آرامش شما را توضیح دهد.

می‌توانید به یک آیه بازگردید بدون اینکه هر بازگشت را یک شکست تلقی کنید. آنچه را که امروز از دست داده‌اید نام ببرید و به اشتراک گذاشتن آن با کسی که به او اعتماد دارید فکر کنید.

Psalm 42 یک گزارش بالینی از سوگواری نیست. این آیات مهلتی برای غم و اندوه تعیین نمی‌کنند یا جایگزین حمایت‌های دیگری که نیاز دارید نمی‌شوند.