ข้อพระคัมภีร์สำหรับความโศกเศร้าและการสูญเสีย

ข้อความในหน้านี้รวมถึงน้ำตา คำถาม และความหวัง John 11 อธิบายถึงพระเยซูทรงกันแสง Thessalonians 4 ให้กำลังใจผู้ไว้ทุกข์แทนที่จะห้ามความเศร้าโศก

ไม่ Psalm 13 เริ่มต้นด้วยความโศกเศร้าและคำถาม คุณสามารถฟังจากจุดที่คุณอยู่ หยุดชั่วคราว และกลับมาเมื่อคุณเลือก

คุณอาจคิดถึงการมีอยู่ของพ่อแม่ คำแนะนำ หรือกิจวัตรที่คุ้นเคย ข้อพระคัมภีร์เหล่านี้เปิดโอกาสให้ความโศกเศร้าและเชิญชวนให้ผู้อื่นให้กำลังใจ

ไม่มีข้อความใดที่อธิบายถึงการเสียชีวิตของพ่อแม่โดยเฉพาะ ข้อความเหล่านี้ไม่ได้สัญญาถึงปาฏิหาริย์ในปัจจุบันหรือกำหนดชะตากรรมนิรันดร์ของพ่อแม่คนใดคนหนึ่ง

คำพูดไม่กี่คำ คำถาม หรือช่วงเวลาแห่งความเงียบสามารถเป็นจุดเริ่มต้นของคุณได้ คุณไม่จำเป็นต้องอธิบายความเศร้าโศกของคุณอย่างเรียบร้อย

สิ่งเหล่านี้เป็นแหล่งข้อมูลทางจิตวิญญาณสำหรับการอธิษฐาน ไม่ได้กำหนดให้คุณต้องรู้สึกดีขึ้นหลังจากฟัง

ถามว่าเพื่อนของคุณต้องการอะไร เสนอการอยู่เป็นเพื่อนหรือความช่วยเหลือในทางปฏิบัติ และรับฟังโดยไม่รีบร้อนที่จะอธิบายการสูญเสีย

ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติใช้ข้อความเหล่านี้กับมิตรภาพ อย่าบังคับให้ผู้ที่กำลังโศกเศร้าอธิบายความสูญเสียหรือปลอบใจคุณ

คุณสามารถกลับไปที่ข้อความโดยไม่ต้องถือว่าการกลับมาแต่ละครั้งเป็นความล้มเหลว ระบุสิ่งที่คุณคิดถึงในวันนี้และพิจารณาที่จะแบ่งปันกับคนที่คุณไว้วางใจ

Psalm 42 ไม่ใช่บันทึกทางคลินิกของการไว้ทุกข์ ข้อความเหล่านี้ไม่ได้กำหนดเส้นตายสำหรับการไว้ทุกข์หรือแทนที่การสนับสนุนอื่น ๆ ที่คุณต้องการ